Σαμποτάζ

Πόσο τυχερός μπορεί να νιώθει ένας άνθρωπος που έχει δει για μια φορά στη ζωή του τη Λένα από κοντά και έχει ακούσει τη φωνή του Γιάννη Παλαμίδα, κρυστάλλινη, να σπάει κάθε ενοχή και κάθε τι παλιό και να του δίνει ζωή ξανα;
Αυτό νιώθω! Τυχερή!
Και χαιρομαι απίστευτα που το χάρηκε και η Μ. Συνήθως μετά τα live βάζω το cd να παίζει για να μου αφήνει την ενέργεια του καλλιτέχνη σε κάθε άκουσμα. Απόψε δε θα το κάνω! Είμαι σίγουρη πως δε θα ξεχαστεί ποτέ!
Και ναι, η φωνή του Γιάννη είναι αληθινό διαμάντι. Και η Βικτώρια...σωστή μούσα! Η Μάρθα κράτησε μόνο μια εσάνς της μελαγχολίας της απόψε. Η Εtten ήταν αποκάλυψη.
Πόση αγάπη μπορεί να κρύβουν οι μουσικοί για αυτούς τους ανθρώπους; Πόσο σεβασμό και θαυμασμό;
Ο Τσιρλιάγκος ήταν αυτό που είπε η Λένα! Μαέστρος!
Και ναι, μοναδικό μου κοπερτί... Απόψε μας έκαναν σαμποτάζ!
Και ήταν τόσο δικό μας όλο αυτό...

Εμπειρία ζωής! Δικής μας ζωής

τόση δα!

Είναι πάλι μία από εκείνες τις μέρες που νιώθω μια σταλιά. Και που νιώθω και πάλι κοριτσάκι Polly Pocket! Τα παιχνιδάκια που είχε η ξαδέρφη μου σε αφθονία κι άνοιγαν κάθε καλοκαίρι που πήγαινα στο χωριό και έκλειναν μόλις έφευγα. Και που αποχωριζόμουν τόσο...δύσκολα; Τόσο, τέλος πάντων. Σχεδόν τα ζήλευα. Εγώ τέτοια δεν είχα ποτέ. Φοβάμαι πως αν μια μέρα με αφήσουν μέσα σε παιχνιδάδικο θα αγοράσω όλες τις Polly που θα βρω μπροστά μου! Αν και τι θα τις κάνω; Δε μου φτάνει ο εαυτός μου; Χρειάζομαι και είδωλο για να ταυτιστώ;

Πάμε στην κυρία Λένα απόψε! Και νιώθω πως μου κάνω το δώρο μου για το 2009.
Επιτέλους...
Άργησα να τη μάθω αλλά ήρθε ο καιρός να ερωτευτώ τη φωνή του Παλαμίδα.

χιόνι

"φεύγω
από αυτό που νιώθω
μόνη
σε μια νυχτιά
ήπια
σε είδα
στην ξενιτιά"

κι αυτή η ξενιτιά θά'ναι για πάντα ξενιτιά;
κι εσύ πατρίδα δε θ'αλλάξεις ποτέ;
κι εγώ πότε θα βάλω ".";
κι αυτή η σκιά πότε θα φύγει;

όταν το μίσος είναι τοσο δίπλα σ'αυτά που νιώθεις
κι όταν δεν υπάρχει μισός στίχος να χωρέσει αυτά που θά'θελες
και καμιά λέξη δεν είναι αρκετή για να δώσει εξηγήσεις
και καμιά ψυχή τόσο δυνατή για να ξεχάσει
και καμιά στιγμή δε φαντάζει τόσο άδικη
και καμιά σιωπή τόσο κατανοητή
κι αναρωτιέσαι απλά "γιατί";
και ψάχνεις εξηγήσεις
ή αλήθειες
και καμιά φορά ούτε καν αυτά
θέλεις ίσως ένα ψέμα της στιγμής να σε παρηγορήσει ή να σε αφήσει να ξεχαστείς
και λες άσ'το θα πιω κάτι καλύτερα
και δε βοηθάει
για πρώτη φορά ούτε κι αυτό βοηθάει
και ποιος έχει αρκετά κλειστά αυτιά για να μη δώσει αξία στα λόγια και να σταθεί στα μυστικά
γιατί έχει δίκιο
τα μυστικά καμιά φορά γίνονται πιο βαριά γι'αυτόν που τα ακούει
κι εγώ τι να σου πω;
τι θα ακούσεις;
τι θα αντέξεις;
τι θα μπορέσεις;
δε θα αλλάξεις τίποτα
δε μπορείς
κι εκείνος που μπορεί δε θέλει ή δεν ξέρει πώς
άρα...
κι απόψε σκοτάδια

"πουτάνες οι ελπίδες μου
με όλους έχουν πάει..."

πάντα έλεγα "έχε πίστη"
το "πού" ή το σε ποιον στο αφήνω εν λευκώ...
αλλά μόνο έτσι μπορεί...

και αυτή η νύχτα...

Για όλα αυτά που δεν ήρθαν
Για όσα δεν ένιωσα
Για όσα δεν έσβησες
Για όσα άφησες πίσω
Για όσα δεν μπορέσαμε
Για όσα μου άφησες ενδεχόμενα
Για όσα κράτησα από εκείνη τη νύχτα
Για όσα πεισματικά αρνούμαι να σβήσω
Για όσα φοβάμαι ακόμα
Για όσα δε μπορώ να ζήσω χωρίς εσένα
Για όσα δε θέλω να ζήσω

Γιατί τα ενδεχόμενα έχω την τάση να τα θεωρώ υποσχέσεις...
Δε φταις εσύ! Εγώ!
Κι όταν μού'γνεφε η καρδιά, φοβόμουν...
ίσως απλά να σε ήξερα καλά...

Αν

Ξέρεις κάτι; Θέλω να ρίξω όλα τα τουβλάκια, όλα, να μην ξαναβγει κανένα, να γκρεμιστεί ο τοίχος, να φύγει κάθε κάλυψη, να μπορώ να δω, να μπορείς να νιώσεις και να φτάσω εκεί που θέλω.
Και να μην πάει ούτε μισή ώρα χαμένη.
Και αν μπορούσα τώρα να διαλέξω, θα κουλουριαζόμουν στο κρεβατάκι μου, θα κράταγα τα μάτια μου κλειστά και θα περίμενα να σου ξεφύγεις και να έρθεις.
Έχω σκαλώσει-θυμήθηκα τα νιάτα μου- με την Alicia Keys.

Νομίζω την αγαπώ απ'την αρχή.

[ . ]

.


Πρέπει να με βρω. Ξανά.
Πρέπει να με βρω. Απ' την αρχή.
Θέλω να με βρω. Πριν χαθώ και πάλι στη στροφή.


Να με αντέχεις! Ίσως και να με προσέχεις

Συγγνώμη για το λίγο μου...
Κάποια στιγμή θα το κάνω να είναι πολύ. Να μην αντέχεις σχεδόν.
Να σε φτάνει

Καλημέρα

inner voice

Είπα πριν την Ανάσταση να σου γράψω δυο λέξεις ίσα να δηλώσω παρουσία!
Ηχηρή σαν απουσία! Ξέρεις από αυτά εσύ...
Νοσταλγώ τις θάλασσες του νου, τη ζεστασιά της αγκαλιάς και την ανάσα της αγάπης.
Πώς το λέει το τραγούδι να δεις:
"Αγάπη λίγη δε μπορώ,πολλή να γίνει κι ας καώ!"
Αυτό ακριβώς!
Κι αν ελπίζω κάτι φέτος σε ένα κλίμα σίγουρα "όχι-κατάνυξης" είναι η γαλήνη, η άπειρη... Αυτή που νοσταλγώ!
Γι'αυτό φύγε... έχω μάθει να ακούω την inner voice μου, την εσώτερη φωνή που έλεγε η κυρία Λένα Π. κι αυτη λαχταρά γαλήνη...

Άνοιξη...

Κουράστηκα! Πιο πολύ από ό,τι φαντάζεσαι. Και πλέον δε θα βρω σε κανέναν ελαφρυντικά!
Όποιος φοβάται να ζήσει, ας μην χαλάει τη ζωή των άλλων που το παλεύουν.

Αύριο έχει live η Νατασσούλα μου και όλα τα άλλα ας σωπάσουν. Θέλω να ακούσω...

Καλή άνοιξη όπως και νά'χει!

Ευχαριστήριο

Και σήμερα που λες, που μόνο μια μέρα πέρασε από χτες, εγώ μεγάλωσα ένα χρόνο! Μπορώ να σου πω χιλιάδες πράγματα- και το εννοώ- που άλλαξα φέτος αλλά θα βαρεθείς και κανένα νόημα δεν έχει!
Η ανάρτηση αυτή αιτιολογείται(δεν πάει η λέξη αλλά συγγνώμη) ακριβώς από τον τίτλο της!
Το συγκεκριμένο τραγούδι εμένα με έχει ορίσει. Και μου έχει εξηγήσει πολλά πράγματα που άλλαζαν χωρίς να μπορώ να τα παρακολουθήσω...
Τραγουδάει η Νατασσούλα μου, που εσύ ξέρεις πόσο αγαπάω, όλες οι θάλασσες του κόσμου ηχούν στ'αυτιά μου από την ψυχούλα του ζαχαρωτού μου-και τα έγχορδά του προφανώς-, και τα λόγια τα βρήκε για'μένα ο j μου και, αν και γίνομαι τόσο κτητική με τα λόγια του, αυτό για΄μένα εξηγεί πολλά!
Απόψε, ήμουν μαζί με κάποιους ανθρώπους που αγαπάω, με όλη τη σημασία της λέξης και μου είπαν χρόνια πολλά με μια μεγάλη αγκαλιά!
Και κάποια άλλα αγγελούδια μόλις άλλαξε η μέρα με σκέφτηκαν και τους αγαπώ πολύ όλους...

Σε λίγες μέρες έχω μια προσωπική "γιορτή". Κάποια στιγμή σου μέτρησα 6 μήνες! Και πιο περήφανη από ποτέ σου μιλάω για τον 1ο χρόνο.

Η ζωή ΣΟΥ είναι τώρα και είναι για' σένα! Μην αφήνεις καμιά στιγμή να ξεφεύγει.

"με τα καράβια που με πήγαινες να δω... ταξίδευα!"

Μην ψάξεις για προορισμό! Δεν ωφελεί ! Αν ψάχνεις για κάτι, τότε είναι η καλή παρέα!

Την αγάπη μου!

Δε θα μπορούσε να λείπει...

(Εσύ που το αγαπάς όσο κι εγώ, άκου το παρέα μου...και μη λείπεις πια!)

bottom

Απόψε ξεπουλάς. Ξεπουλιέσαι! Όσο- όσο θα σε αφήσεις απόψε. Απόψε’ αυστηρά! Γιατί οι στιγμές που πιάνεις πάτο είναι στ’ αλήθεια στιγμές και τις ζεις απ’ την ένταση κι όχι απ’τη διάρκειά τους. Πνίγεσαι! Κι όπως όταν πνίγεσαι, κι ο χρόνος σέρνεται ανάμεσα στις στιγμές, εσένα η ζωή σου εκείνη την ώρα μοιάζει να κάνει άλματα. Με μοναδικές στάσεις σε κάποιες φτερωτές στιγμές, που ίσως να μην τις θυμόσουν και όλες. Χάνεις το μέτρημα και μπλέκεσαι μεταξύ βημάτων και αλμάτων. Σε γεμίζει το αδιέξοδο αυτό τόσο απόλυτα που αν ξεπουλάς ό,τι μπορείς είναι για ν’ αδειάσεις. Για να ξαναβρεις το μέτρημα και την ισορροπία σε βήματα και άλματα κι όλη αυτή η διαστολή χρόνου να πάρει ένα τέλος. Κι εσύ γεμάτος από αυτή τη χαρά της νέας αρχής, αν και τελείως άδειος, νιώθεις ο πιο ακριβός, ίσως και ο πιο πλούσιος άνθρωπος του κόσμου. Γιατί η μεγαλύτερη χαρά, ακόμα και από αυτήν της κατοχής, είναι η χαρά της διαχείρησης! Της μοιρασιάς αν θες. Κι όλα τότε είναι θέμα προσωπικής ηθικής. Και καμιά δικαιοσύνη δεν είναι ισχυρότερη από την ελευθερία της ψυχής. Αν και η πιο χρήσιμη μάλλον είναι αυτή του πνεύματος.

όμορφη βραδιά

Μετά από μία υπέροχη βραδιά στο Κύτταρο έχω να πω τα εξής:

. Ο κυρ-Νίκος είναι εξαίρετος μουσικός, εκτός από ένας τόσο γλυκός άνθρωπος. Πραγματικά είχα καιρό να ακούσω τόσο τρυφερό παίξιμο κιθάρας.

. Η Βασιλική Καρακώστα αγαπάει πραγματικά αυτό που κάνει και η διασκευή του "Βάλε μου να πιω" ήταν κάτι παραπάνω από υπέροχη.

. Ο κύριος Νίκος Σάλτας είναι πραγματικά δοσμένος στη μουσική και του βγάζω το καπέλο.

. Ο "διάλογος" της κιθάρας του κυρ-Νίκου και των πλήκτρων του Σάλτα ήταν θαύμα. Πραγματικά να είναι καλά!

. Το μπάσσο του κύριου Μιχάλη Καλκάνη "μίλαγε"!

. Το κοντραμπάσσο στο "βάλε μου να πιω" ηχεί ακόμα στ' αυτιά μου.

Γενικά ήταν ένα υπέροχο live.

Κυρίως γνώρισα το Θεανάκο μου! Και είμαι πολύ χαρούμενη γι'αυτό. Είναι σκέτο αγγελούδι και την ευχαριστώ για απόψε. Και οι φιλεναδίτσες της είναι τόσο καλά παιδιά!!(Μακάρι να ήταν και η Γιωργίτσα μας εκεί)

(Δεν είναι η σημερινή εκτέλεση με το κοντραμπάσσο, αλλά είναι αντιπροσωπευτικό. Βασιλικούλα μου συνέχισε έτσι!!)

Messed up

Δεν τό'χουμε...

Η πιο just ευχή για φέτος ήταν :"...με πιο πολύ θάρρος και αυτοπεποίθηση". Ξέρω πως έγινε ειλικρινά και με κάθε αγάπη και πως η ψυχή που ευχήθηκε ήταν πεντακάθαρη και βουτηγμένη στην αλήθεια και την ομορφιά!
Απλά, δε θα πιάσει! Ούτε και φέτος!
Με βαρέθηκα!

Κι ό,τι άσχημο μπορείς να σκεφτείς σε επίθετο μου το έχω κοτσάρει!

Μπράβο μου!

my-siren

Νομίζω πως η απόγνωση φτιάχτηκε για' μένα ειδικά. Όσες φορές έχω αφεθεί στα νερά της, γεννιέμαι καινούρια. Και κυρίως ΚΑΘΑΡΗ. Κι αν προχτές η γιωργίτσα(ρε αλήθεια σε ευχαριστώ) δεν είχε παίξει το κομμάτι της Tori τώρα εγώ τίποτα από όλο αυτό δε θα είχα νιώσει. Και θα μου πεις: δε βαριέσαι; Και θα σου πω, ναι βαριέμαι όλα τα άλλα εκτός της μουσικής, των λέξεων, και της παρέας. Και χτες βγήκα με μια αγαπημένη παρέα(είχαμε κάποιες ηχηρές απουσίες αλλά όταν κουβαλάς κάποιον μέσα σου σχεδόν ποτέ δε λείπει), έφτασα σε κάποιες λέξεις που δε με είχαν αγγίξει ενώ ήταν τόσο απελπιστικά εγώ και έφτιαξα τη δική μου διασκευή στο Siren, εγώ η φωνή μου και η κιθάρα μου. Και όταν κάτι δεν το έχεις ζήσει, γιατί φοβάσαι, ντρέπεσαι τον εαυτό σου ή δειλιάζεις και ξαφνικά γίνει δικό σου, στιγμή σου, ανάγκη σου, τότε γκρεμίζεται ένα πρώτο εμπόδιο. Κι εγώ είμαι τόσο γεμάτη από αυτό.

Οι στιγμές είναι που μετράνε! Οι στιγμές είναι που μένουν. Οι στιγμές είναι αυτές για τις οποίες οφείλουμε να είμαστε ο εαυτός μας...

Καλημέρες! Διαλέγεις εσύ τους ήχους σήμερα! Εγώ απλά ακολουθώ. Θα βάλω και την κιθαρίτσα μου να σου μουρμουρίσει για να μου πεις πώς σου φαίνεται.

Φιλί!

siren

Πριν λίγο το άκουσα στην εκπομπή της Γιωργίτσας μου.

Πάει καιρός από όταν το πρωτοάκουσα. Και όλη αυτή η απόγνωση ξαναήρθε. Και όλες αυτές τις μέρες που ήμουν τόσο καλά ήξερα πως θα χτυπήσει. Και θα με βρεί στο ψαχνό, όπως κάθε φορά. Τουλάχιστον ευχαριστώ! Αυτή τη φορά σχεδόν το ήξερα και προετοιμάστηκα.
Κρατάω δύο-τρεις φράσεις:

almost brave
almost in love

and you know you're gonna lie to you

Θα το παίξω τώρα. Κι αν κλείσεις τα μάτια ξέρω πως θα φτάσει ως εκεί. Κι ας μην έχεις ιδέα πώς μοιάζει η φωνή μου για' σένα.
Θα με βρει το πρωί στους δρόμους. Και θα ακούω τις σειρήνες ώσπου να έρθει το φως.
Όλα σχεδόν...
Όλα μισά...
Τίποτα δε μ' αφήνεις για σιγουριά...

be yourself!

Καλησπέρααααααααααα!
Για σήμερα είχα ετοιμάσει ένα κομμάτι της M. W. για να παίξω στη Martha αλλά χτες βράδυ ανάμεσα σε κάτι ασκήσεις πεδίων(ηλεκτρικών για την ακρίβεια) έπιασα την κιθαρίτσα μου και έφτιαξα μόνη μου το πρώτο κομμάτι μου. Και αχ... κι ας μην είναι ωραίο το έφτιαξα εγώ κι αυτό με τίποτα δεν ανταλλάσσεται. Όπως καταλαβαίνεις αυτό έπαιξα σήμερα στο μάθημα και ήταν η τελειότερη στιγμή με τη Marth-ούλα μου. Και ναι, στο δηλώνω αν κάτι με γεμίζει και με αδειάζει και με ξαναγεμίζει κλπ είναι ακριβώς αυτό.

Η Martha είπε πως δεν πρέπει ποτέ να προσπαθώ να αλλάξω αυτό που είμαι, γιατί οι άνθρωποι σε εμάς αγαπάνε την αλήθεια μας. Και της είπα πως εγώ θέλω απλά να μην είναι τόσο παιδικός ο τρόπος μου σε όλα... Μέγα λάθος!
Κάποτε έλεγα πως μεγαλύτερη τέχνη είναι αυτή του να μένεις πάντα παιδί. Και γι' αυτό θα προσπαθώ πάντα. Στο λόγο μου. Απορώ γιατί το εχθρευόμουν. Σ' ευχαριστώ για τα φώτα σου. Άλλη μία φορά....

Μια μεγάλη αγκαλιά κι ένα φιλί!

be yourself....!

αναφορές

Θα σου πω το εξής: Χτες συνειδητοποίησα πως ένα από τα πιο όμορφα συναισθήματα είναι το να νιώθεις πως ανήκεις σε κάποιους ανθρώπους. Πως όπως και να έχει έχεις ένα κομμάτι σου αφημένο στα χέρια τους...Για να μην αναφερθώ στο κομμάτι που τους έχεις κλέψει...(σσσσσσσσσσσσσς μυστικό!).
Ναι, είναι ασφάλεια και ευτυχία και χαρά και αλήθεια το να έχεις κάπου τις αναφορές σου και τα στεγανά σου..

υ.γ. χαλάλι οι φυσικοθεραπείες... έφτιαξα το αριστερό και χάλασε το δεξί! Αλλά είμαι καλά...

Να μου είσαι κι εσύ! Το απαιτώ!

στιγμές ευτυχίας

Χτες θυμήθηκα τι θα πει "στιγμές ευτυχίας". Όταν έχεις γύρω σου ανθρώπους που αγαπάς αυτές οι στιγμές ξεπηδάνε από το πουθενά κι αν μέσα σου μόνο κενό θεωρούσες πως έχεις, θα σε βοηθήσουν να τα δεις όλα καλά κι απ' την αρχή, με μια καρδιά γεμάτη.

Σας αγαπάω πολύ! Και ξέρετε ποιοι είστε!

υ.γ. Δε θα ξαναπιώ τόσο!
υ.γ.2 Το βλέπεις κι εσύ ότι η προηγούμενη πρόταση είναι εντελώς όχι-εγώ;
υ.γ.3 Να θυμάστε όλοι να γελάτε και να αγαπάτε!

θα στα κλέψω

ίσως φταίνε τα φεγγάρια... ίσως πάλι φταις κι εσύ...
Πώς να γλιτώσει μάτια μου ο ένας απ' τον άλλο;

Α, ρε θεανούλι μας έφτιαξες πάλι με τα φεγγάρια σου..

φιλί!

"Ένα από τα πολλά μαγικά πράγματα είναι να παρατηρείς έναν αγαπημένο να κοιμάται όταν η καρδιά του για μια γλυκειά στιγμή είναι δικιά σου"(Truman said)

Κι αν χωρίς τίποτα από εσένα δε με έχεις αφήσει να δω, εγώ θα σε ερωτευτώ. Και θα κλέψω εικόνες από όλα τα διαφορετικά πρόσωπα που έχεις να φοράς... Και θα τα αγαπήσω όλα! Ένα προς ένα. Κι ας μη μ' αφήσεις...
Θα στα κλέψω...

μετράω ανάσες
προσπαθώ να μη χαλάει ο ρυθμός
1
2
1
2
κι όμως κάτι μεταξύ του 1 και του 2 λείπει
είμαι σίγουρη
1 και 1 λενε ότι κάνει 2
νομίζω μπορώ να στο φτάσω στο 200