Παρασκευή, 10 Οκτωβρίου 2008

Πίσω απ'το φως της μουσικής...

Για τις φορές που δεν έχουμε λόγο... Και για εκείνες που νομίζουμε/νε πως δεν έχουμε...
κι αν καποιος μπορεί να αποκωδικοποιήσει και να ερμηνεύσει τον πόθο του κάπως έτσι τότε... τον ζηλεύω!



Πίσω απ' το φως της μουσικής που ταξιδεύεις
είσαι ολόκληρη αργεντίνικο ταγκό
Και μήτε στ' όνειρό σου πια δε με γυρεύεις
όπως παλιά μ' ένα σκοπό χερουβικό

Και για τον κόσμο που μισείς δεν είμαι άλλος
Και για τον κόσμο που αγαπάς δεν είμαι αυτός
άλλοι νομίζανε πως ήμουνα μεγάλος
κι από σπουργίτι θα γινόμουνα αετός

Μες τα νεκρά τα καφενεία ρίχνει χιόνι
κι εγώ πενθώ την ερημιά ενός φιλιού
που σαν το ρούχο η αγάπη μας παλιώνει
κι είναι σαν ήχος χαλασμένου πιστολιού

Και για τον κόσμο που μισείς δεν είμαι άλλος
Και για τον κόσμο που αγαπάς δεν είμαι αυτός
άλλοι νομίζανε πως ήμουνα μεγάλος
κι από σπουργίτι θα γινόμουνα αετός

Και για τον κόσμο που μισείς δεν είμαι άλλος
Και για τον κόσμο που αγαπάς δεν είμαι αυτός
άλλοι νομίζανε πως ήμουνα μεγάλος
κι από σπουργίτι θα γινόμουνα αετό


Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Ερμηνεία: Χρήστος Θηβαίος

3 σχόλια:

georgia_s_onar είπε...

τώρα θίγεις δύο λατρείες μου...τον χρήστο και τον γλυκό μου μάνο, τον οποίο βλέπω συχνά πυκνά στον ιανό με τον μπερέ και τα γυαλάκια του, κι ανοίγει η καρδιά μου!!!
έτσι, τέτοια να ακούω, ότι ξεπεράστηκαν οι φόβοι...!!! ;;-))
καλό μας εξάμηνο, καλή υπομονή και τα σχετικά...και ναι, κανένα πραγματικό ταξιδάκι πού και πού καθοοοολου δεν θα έβλαπτε!
φιλιά!!

Christos είπε...

Είσαι ολόκληρη αργεντίνικο τανγκό...

mari(z)a είπε...

@g_s_onar:καλημέρες...ναι, καλη χρονιά να έχουμε;)

@christos:φιλί...φιλιά...