Κυριακή, 21 Σεπτεμβρίου 2008

Τρανζιστοράκι..

Είπα θα πάω να ξαπλώσω αλλά..

Αν κάτι ζήλευω θανάσιμα στις ασπρόμαυρες ταινίες εποχής.. παλιάς είναι τα παραπεταμένα τρανζιστοράκια στην άμμο(ναι, που ο πρωταγωνιστής κρατάει στα χέρια του την αγαπημένη του και πάντα το πλάνο στα 3/4), στα σκεπάσματα μιας νεαράς-στο μπαλκόνι να χαζεύει τον ουρανό), στα χορτάρια μιας ερημιάς(οκ, ο κόσμος ερωτεύεται στη φύση)... Δεν υπάρχει ήχος που να ζηλεύω περισσότερο.

Ξάπλωσα και άνοιξα το mp3 player. Ξέρεις σε τι έπεσα. Προφανώς, ειδικά σήμερα! Ella και love songs.. Και, μη γελάσεις, είπα να το ζήσω. Έγινα κορίτσι του, ας πούμε '50, με μια κορδέλα στα μαλλιά, με φράντζα μεγάλη και χείλη κατακόκκινα, έβγαλα τα ακουστικά, άνοιξα τη μπαλκονόπορτα και όλα τα ανέλαβε το τρανζιστοράκι μου. Αέρας κρύος και υγρός, ο πιο(!) αγαπημένος. Μουσκεμένα τα χρώματα στο μπαλκονάκι μου και μυρωδιά η βρόχινη.

Cheek to cheek
...
I've got you under my skin
...
και let's fall in love...

και η Ella πέρασε από τα σκρατσαρίσματα στο τρανζιστοράκι, τα κρυφά χαμόγελα των διπλανών και το αεράκι στο θερινό.. και εγώ πρωταγωνίστρια της δικής μου ασπρόμαυρης
με σκηνοθεσία, σενάριο, ερμηνεία και μουσική επένδυση δικά μου και πολύ προσεγμένα..


Συγγνωμη που το διέκοψα μα έπρεπε να στα πω! Πάω γρήγορα...

και να σου πω! Έχεις δει πιο όμορφη βραδιά;

Δεν υπάρχουν σχόλια: